Tec 45 to drugi poziom kursu PADI Tec Diver, opisany szczegółowo w oficjalnym Tec Diver Instructor Manual, i bezpośrednie rozwinięcie umiejętności zdobytych na Tec 40. W przeciwieństwie do Tec 40 kurs prowadzony jest wyłącznie w konfiguracji podwójnej butli (na plecach lub w sidemouncie) plus jedna butla dekompresyjna — pojedyncza butla nie wystarcza już na tym poziomie. Po ukończeniu potrafisz planować i prowadzić nurkowania do 45 metrów z rzeczywistą, wieloprzystankową dekompresją, wykorzystując więcej niż jeden gaz — w tym czysty tlen (100%) do przyspieszenia procesu odazotowania. To poziom, na którym naprawdę zaczynasz nurkować jak nurek techniczny: samodzielnie planujesz złożone profile, zarządzasz redundancją i reagujesz na rzeczywiste, a nie tylko symulowane sytuacje.

Wariant Tec 45 Trimix wprowadza stosowanie trimiksu (nie mniej niż 21% tlenu, nie więcej niż 35% helu) na poziomie Tec 45. Hel ogranicza narkozę azotową, dzięki czemu na głębokościach bliskich 45 metrów zachowujesz jasność myślenia i nurkujesz bezpieczniej. Aby uzyskać tę certyfikację, oprócz wszystkich wymagań Tec 45 Diver musisz dodatkowo ukończyć sekcję e-learningową „Nurkowanie na trimiksie" wraz z egzaminem trimiksowym, wykonać analizę trimiksu podczas Practical Application Three oraz zrealizować Nurkowania 3 i 4 na trimiksie.

Jeśli jesteś już certyfikowanym Tec 45 Diverem i chcesz dopiero teraz dołożyć trimiks, możliwy jest „upgrade" do Tec 45 Trimix (sekcja trimiksowa e-learningu, analiza i planowanie trimiksu, powtórzenie Nurkowań 3 i 4 na trimiksie) — PADI zaleca jednak w takiej sytuacji rozważenie od razu kursu Tec 50 Trimix Diver.

Oficjalne wymagania standardu PADI, które musisz spełnić przed rozpoczęciem kursu:

• Certyfikat PADI Tec 40 Diver (lub równoważny) — w wariancie trimiksowym odpowiednio Tec 40 Trimix Diver.
• Certyfikat PADI Rescue Diver. Jeśli spełniasz to wymaganie certyfikatem równoważnym innej organizacji, konieczne jest udokumentowanie szkolenia z pierwszej pomocy/CPR w ciągu ostatnich dwóch lat.
• 10 nurkowań głębszych niż 30 metrów.
• Minimum 50 zalogowanych nurkowań.
• Ukończone 18 lat.

Przed rozpoczęciem kursu instruktor zwykle wykonuje preasesment — rekomendowane jest powtórzenie Tec 40 Diver Quick Review oraz sprawdzenie umiejętności z Nurkowania 1 kursu Tec 40 (w konfiguracji back mount) lub z Nurkowania 1 Tec 40/Tec Sidemount (w sidemouncie).

Certyfikacja Tec 45 Diver wymaga ukończenia trzech elementów, realizowanych naprzemiennie w ściśle określonej kolejności:

1. e-Learning PADI Tec 45 Diver — siedem segmentów wiedzy teoretycznej wraz z testami (Knowledge Reviews) i końcowym egzaminem (segment ósmy opcjonalny, ale zalecany). Jeśli niedawno ukończyłeś Tec 40, część materiału (np. sprzęt nurkowy) się powtarza — wystarczy przegląd i zaliczenie odpowiedniego Knowledge Review. Dla wariantu Trimix dochodzi sekcja „Nurkowanie na trimiksie" z osobnym egzaminem.
2. Practical Applications One–Four — cztery sesje zajęć praktycznych na sucho, poprzedzające kolejno każde z czterech nurkowań.
3. Nurkowania 1–4 — cztery nurkowania szkoleniowe, opisane szczegółowo poniżej.

Kolejność jest ściśle określona: segmenty wiedzy 1–2 poprzedzają Practical Application One i Nurkowanie 1; segmenty 3–4 (poprzedzone sekcją trimiksową, jeśli dotyczy) poprzedzają Practical Application Two i Nurkowanie 2; segmenty 5–6 poprzedzają Practical Application Three i Nurkowanie 3; segment 7 poprzedza Practical Application Four i Nurkowanie 4. Analiza trimiksu (jeśli dotyczy) musi zostać wykonana przed Nurkowaniem 3 i przed jakimkolwiek użyciem trimiksu w wodzie. Egzamin końcowy musi zostać zaliczony przed certyfikacją. Do zajęć potrzebny będzie dostęp do oprogramowania do planowania nurkowań technicznych oraz logbook.

• Planowania pełnych nurkowań dekompresyjnych z wieloma gazami, uwzględniających wszystkie elementy planu technicznego.
• Przyspieszonej dekompresji z użyciem gazów o wysokiej zawartości tlenu, do 100%.
• Reagowania na rzeczywiste sytuacje awaryjne — od Nurkowania 3 poza symulacjami pojawiają się prawdziwe problemy wymagające natychmiastowej reakcji zespołu.
• Procedur ratownictwa technicznego: transport nieprzytomnego nurka pod wodą i na powierzchni, reakcja na awarię głównego źródła wyporności, niekontrolowany wyciek gazu deco.
• Precyzyjnej pływalności, trymu i dyscypliny niezbędnych przy złożonych, wieloprzystankowych profilach dekompresyjnych.

Practical Application One (przed Nurkowaniem 1)

• Złożenie sprzętu — konfiguracja podwójnej butli plus butla deco, gotowa do nurkowania.
• Siedząc w pełnym sprzęcie, wskazanie właściwego zaworu do zamknięcia w reakcji na symulowany problem i przełączenie drugich stopni, jeśli trzeba.
• Dzielenie się gazem przez długi wąż z partnerem, komunikując się wyłącznie sygnałami dłoni.
• Techniki płetwowania w pozycji horyzontalnej: żabka, zmodyfikowana żabka, kopnięcie wsteczne, obroty helikopterowe.
• Mechanika zejścia zespołowego: ustawienie zespołu, S-drill, kontrola szczelności, kontrola po zejściu.
• Mechanika wynurzenia zespołowego: przygotowanie i wypuszczenie bojki SMB, ustawienie zespołu, wynurzanie, co najmniej dwa przystanki dekompresyjne, przełączenie NO TOX, przełączenie gazu na komputerze, powierzchnia, pływalność dodatnia.
• Po przećwiczeniu zejścia i wynurzenia — omówienie realistycznych problemów i sposobu ich unikania/reagowania: przekroczenie zaplanowanej głębokości, przekroczenie zaplanowanego czasu dennego, partner bez gazu dennego, partner bez gazu deco, partner źle się czujący.

Practical Application Two (przed Nurkowaniem 2)

• Poznanie ustawień, funkcji i obsługi oprogramowania do planowania nurkowań.
• Zaplanowanie zespołowe symulowanego nurkowania dekompresyjnego na potrzeby Nurkowania 2, w limitach Tec 45.
• Przemyślenie realistycznych problemów i sformułowanie rozwiązań włączonych do planu.

Practical Application Three (przed Nurkowaniem 3)

• Obliczenie własnego roboczego i dekompresyjnego SAC na podstawie danych z Nurkowania 2.
• Zaplanowanie (symulowanego lub rzeczywistego) nurkowania dekompresyjnego na Nurkowanie 3, z jednym przełączeniem gazu i minimum 20 minutami dekompresji na co najmniej trzech przystankach.
• Przemyślenie problemów przy minimalnym udziale instruktora i sformułowanie rozwiązań.
• Analiza trimiksu (jeśli dotyczy) — poprawne użycie analizatora trimiksu (lub osobnych analizatorów tlenu i helu) do zbadania co najmniej dwóch mieszanek.

Practical Application Four (przed Nurkowaniem 4)

• Zaplanowanie nurkowania dekompresyjnego na Nurkowanie 4, z jednym przełączeniem gazu i minimum 15 minutami dekompresji na co najmniej trzech przystankach.
• Jeśli używane są komputery nurkowe — zaplanowanie tego samego nurkowania z ich użyciem i wskazanie różnic względem planu z oprogramowania oraz ustalenie, który plan obowiązuje.
• Przemyślenie problemów przy minimalnym udziale instruktora i sformułowanie rozwiązań.

Nurkowanie 1 składa się z dwóch części, w wodzie zamkniętej z dostępem do miejsca, w którym można stanąć, na maksymalnej głębokości 10 metrów, bez przystanków dekompresyjnych, w grupach 6:1 lub 8:1.

Część pierwsza

• Złożenie, założenie i dopasowanie sprzętu wraz z butlą deco; przedwodny check zespołowy; kontrola pływalności; założenie i zdjęcie butli deco na powierzchni; kontrola szczelności.
• Zejście zespołowe z S-drill i kontrolą po zejściu; odnalezienie/odczytanie/schowanie SPG; pływanie w trymie horyzontalnym min. 2 minuty; pływanie żabką min. 2 minuty z dwoma obrotami helikopterowymi i dwiema zmianami głębokości; zawiśnięcie minutę bez sculowania.
• Reakcja na symulowany brak gazu jako biorca i jako dawca — przepłynięcie min. 30 metrów przy użyciu długiego węża; pływanie tyłem min. 1 metr.
• Symulacja dekompresji na gazie wysokotlenowym/tlenie — wynurzenie na płytszą głębokość, przełączenie NO TOX na gaz wysokotlenowy/tlen i pięciominutowy przystanek w pozycji horyzontalnej; przełączenie gazu na komputerze.

Część druga

• Symulacja zejścia w trudnych warunkach — zejście zespołowe z użyciem odniesienia, z kontrolą szczelności, S-drill i kontrolą po zejściu wykonanymi już pod wodą.
• Sygnalizowanie osiągnięcia limitu zawracania/czasu; pełny gas shutdown drill w czasie do 2 minut (back mount) lub 90 sekund (sidemount) — pierwszy zawór zamknięty w ciągu minuty, by oszczędzić połowę pozostałego gazu.
• Zespołowe wystawienie butli deco, przepłynięcie min. 10 metrów, odzyskanie i założenie jej przy minimalnym zatrzymaniu ruchu do przodu.
• Jako symulowany nurek wsparcia — przyjęcie dwóch butli deco podanych przez innego nurka, przepłynięcie min. 6 metrów i przekazanie obu butli symulowanemu nurkowi na dekompresji.
• Reakcja na symulowanego nieprzytomnego, niereagującego nurka pod wodą — przytrzymanie automatu, ustawienie do wynurzenia, holowanie/podnoszenie nurka na dystansie 6 metrów.
• Symulacja awarii głównego źródła wyporności (spuszczenie powietrza ze skrzydła/suchego skafandra), ponowne uzyskanie neutralnej pływalności metodą alternatywną i zawiśnięcie min. 5 minut.
• Wypuszczenie bojki SMB z użyciem wyłącznie odniesienia wzrokowego; symulacja awarii bojki i wypuszczenie drugiej.
• Wynurzenie z kontrolowanym tempem do czterech symulowanych przystanków dekompresyjnych, łącznie min. 15 minut, z przełączeniem NO TOX i gazu na komputerze na zaplanowanej głębokości, w granicach 1 metra od przystanku.

W trakcie Nurkowań 2, 3 lub 4 w wodzie otwartej dodatkowo realizowane są Dive Flexible Skills: samodzielne założenie/zdjęcie butli deco na powierzchni, zespołowy ratunek symulowanego nieprzytomnego, nieoddychającego nurka na powierzchni (oddechy ratownicze, zdjęcie sprzętu, holowanie do pomocy), obliczenie po nurkowaniu ekspozycji tlenowej (OTU/CNS), pełny gas shutdown drill, wypuszczenie DSMB, symulacja awarii DSMB oraz wynurzenie wzdłuż linki DSMB z zaplanowanymi przystankami.

Nurkowanie 2 odbywa się w wodzie otwartej, na głębokości od 15 do 30 metrów, jako symulowane nurkowanie dekompresyjne, w grupach 4:1 lub 6:1.

• Zaplanowanie nurkowania, lista kontrolna TecRec Predive Checklist, przedwodny check zespołowy, kontrola szczelności.
• Zejście zespołowe z S-drill i kontrolą po zejściu; świadomość gazu/czasu/głębokości — sygnalizowanie limitu zawracania oraz zapisywanie głębokości, czasu i ciśnienia co 10 minut, do obliczenia SAC.
• Pływanie w trymie horyzontalnym min. 5 minut; pływanie wyłącznie żabką min. 5 minut z dwoma obrotami helikopterowymi i dwiema zmianami głębokości.
• Zespołowe wystawienie butli deco, przepłynięcie min. 10 metrów, odzyskanie i założenie przy minimalnym zatrzymaniu ruchu.
• Symulacja braku gazu z utratą maski — zdjęcie maski, dzielenie się gazem przez długi wąż na dystansie min. 18 metrów, odnalezienie, założenie i przedmuchanie zapasowej maski; oraz odwrotnie — bycie dawcą gazu dla nurka bez maski na tym samym dystansie.
• Wynurzenie do zaplanowanej symulowanej dekompresji bez przekraczania głębokości przystanków — NO TOX, przełączenie gazu na komputerze, pozycja horyzontalna w granicach 1 metra; zapis danych do obliczenia SAC dekompresyjnego podczas min. trzech symulowanych przystanków.
• Reakcja na niekontrolowany wyciek gazu deco podczas symulowanego przystanku — zamknięcie zaworu butli deco w ciągu 30 sekund i przełączenie na gaz denny, ostrożne ponowne otwarcie w celu potwierdzenia wycieku i ponowne zamknięcie, zmiana gazów na komputerze, komunikacja z zespołem.
• Reakcja na do trzech symulowanych sytuacji awaryjnych spośród: brak gazu dennego, partner bez gazu dennego, brak gazu deco, partner bez gazu deco, wyciek regulatora/węża/SPG, wyciek butli/manifoldu, słaba bateria komputera, awaria komputera.

Nurkowanie 3 to pierwsze nurkowanie na tym poziomie, które może być symulowanym lub rzeczywistym nurkowaniem dekompresyjnym — z jednym przełączeniem gazu, co najmniej trzema przystankami i minimum 20 minutami łącznej dekompresji. Odbywa się na głębokości 24–45 metrów, w grupach 4:1 lub 6:1. Instruktorzy oceniają gotowość nurka i planują je konserwatywnie.

• Zaplanowanie nurkowania, lista kontrolna, przedwodny check zespołowy, kontrola szczelności.
• Symulacja awarii głównego źródła wyporności na powierzchni (w butli deco) i ponowne uzyskanie pływalności dodatniej.
• Zejście zespołowe z kontrolą po zejściu, zatrzymanie się nad dnem; świadomość gazu/czasu komunikowana zespołowo; stosowanie właściwych technik płetwowania i utrzymanie trymu przez cały czas nurkowania.
• Odsunięcie się co najmniej metr od symulowanego wrażliwego miejsca wyłącznie kopnięciami wstecznymi.
• Wynurzenie i realizacja zaplanowanej dekompresji (min. 3 przystanki, min. 20 minut łącznie) zespołowo — NO TOX, przełączenie gazu na komputerze, pozycja horyzontalna w granicach 1 metra od przystanku.
• Ponowna symulacja awarii głównego źródła wyporności, tym razem pod wodą — ponowne uzyskanie neutralnej pływalności metodą alternatywną, utrzymanie symulowanego przystanku min. 3 minuty i kontrolowane wynurzenie na powierzchnię.
• Reakcja na wszelkie rzeczywiste problemy lub sytuacje awaryjne, indywidualnie lub zespołowo.

Nurkowanie 4 to kolejne nurkowanie dekompresyjne (z jednym przełączeniem gazu, co najmniej trzema przystankami i minimum 15 minutami dekompresji), na głębokości 30–45 metrów, w grupach 4:1 lub 6:1.

• Zaplanowanie nurkowania, lista kontrolna, przedwodny check zespołowy, kontrola szczelności.
• Zejście zespołowe z kontrolą po zejściu, zatrzymanie się nad dnem; komunikowanie świadomości gazu/czasu zespołowo; stosowanie właściwych technik płetwowania i utrzymanie prawidłowej pozycji ciała oraz trymu przez cały czas nurkowania.
• Wynurzenie i realizacja zaplanowanej dekompresji (min. 3 przystanki, min. 15 minut łącznie) zespołowo — NO TOX, przełączenie gazu na komputerze, pozycja horyzontalna w granicach 1 metra od przystanku.
• Reakcja na wszelkie rzeczywiste problemy lub sytuacje awaryjne, indywidualnie lub zespołowo.

Maksymalne tempo wynurzania podczas wszystkich czterech nurkowań to 9 metrów na minutę lub wolniej, jeśli tak wskazuje oprogramowanie, komputer lub timer nurkowy. Przy briefingu do Nurkowania 2 instruktor uprzedza, że może niezapowiedzianie zasygnalizować symulowaną sytuację awaryjną.

W przeciwieństwie do Tec 40, na tym poziomie wymagana jest już wyłącznie konfiguracja podwójnej butli plus jedna butla dekompresyjna.

Do tego standardowe wyposażenie nurka technicznego: dwa kompletne automaty (długi wąż + SPG), automat i osprzęt na butli deco, skrzydło z uprzężą (z zapasowym źródłem wyporności — np. skrzydło dwukomorowe lub suchy skafander), komputer nurkowy z możliwością przełączania gazów, sygnalizacja na powierzchni, kołowrotek/spool, bojka SMB (zalecane dwie), nóż z zapasowym, kompas, slate. Na tym poziomie własna, dobrze dopasowana konfiguracja jest szczególnie ważna — chętnie doradzimy dobór i konfigurację w naszym sklepie nurkowym.

• Z Tec 40 Diver na poczet Tec 45 — po preasesmencie, w tej samej konfiguracji sprzętu: zaliczenie Practical Application One (wymagania 1–4) i części pierwszej Nurkowania 1.
• Z Tec 40 Trimix Diver na poczet Tec 45 — dodatkowo zaliczenie Practical Application Three (wymaganie 5, analiza trimiksu).
• Tec 45 Trimix Diver na poczet Tec 50 — po preasesmencie: zaliczenie Practical Application Three (wymaganie 8) w kursie Tec 50.

Jeśli masz już certyfikat Tec 45, ale dłużej nie nurkowałeś technicznie, możesz skorzystać z odświeżenia — to nie jest nowa certyfikacja. Instruktor przeprowadza preasesment, powtarza wiedzę i Practical Application w zakresie wynikającym z oceny, prowadzi Nurkowanie 1 prescriptively, a na koniec realizuje nurkowanie otwarte, by przećwiczyć umiejętności w realnych warunkach.

Tec 45 to środkowy etap pierwszego stopnia nurka technicznego. Kolejnym krokiem jest Tec 50, kończący poziom Tec Deep i wprowadzający dwie butle deco oraz głębokości do 50 metrów, a dalej — kursy trimiksowe na jeszcze większe głębokości. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z „tec", zobacz Discover Tec i Tec Basics, a poprzedni poziom znajdziesz na stronie kursu Tec 40. Pełną ofertę zebraliśmy na stronie kursy techniczne.